Ня стала Любові Абрамовіч, але жыве яе памяць

Люба Абрамовіч - гэта яшчэ адзін прыклад яркага жыцця пасля Халакосту. Перажыўшы Слонімскае гета, працягваючы змаганне разам з яўрэямі-партызанамі, а потым   пераехаўшы ў далекую Амерыку, яна стварае яго вобраз. Яе асабістая споведзь-кніга на нямецкай і русскай мовах была названа «Пустота Слоніма» (2013). Такія трапныя словы зайшліся пасля таго, як яна ў родным горадзе не змагла зноў сустрэць сваіх суседзяў, блізкіх і родных. Для яе былы прыгожы і жыццёвы горад стаў далёкім і настальгічным. Тым не менш, сябры Гістарычнай майстэрні праз гарачыя спатканні з былымі вязнямі Мінскага гета Майяй Крапнай, Фрыдай Рэйзман, асабліва моладзь у час арганізаваных з Гістарычнай майстэрні тэлемастоў з Амерыкай пачулі і  

памятаюць яе словы аб спакою, жыцці і памяці да трагедыі Халакоста. 

Ня стала Любові Абрамовіч, але жыве яе памяць.

Фотографии: